KADIN DEDİĞİN


Kadınların belli başlı görevleri vardır. Yemek yapmak, bulaşık-çamaşır yıkamak, çocuk bakmak… gibi. Dışarı anca Pazar-market alışverişi yapmak veya fatura yatırmak için çıkar, akşam olmadan eve döner. Kadın dediğin, konuşmaz, dayak yese, hatta sokağada atılsa susar. Hak talep etmez, çünkü hak kadına ait olan bir şey değildir. Kadın dediğin, başı örtülü olur, olmazsa satılıktır ya da kiralık.

Kadın dediğin, kız çocuğu doğurdum mu hasarlı olur, erkek evlat doğurana kadar ya ölür, ya da doğurdukça doğurur. Oda olmadı kuma gelir, o doğurur. Kadının eşyadan farkı yoktur, hatta eşyadan daha değerlidir. Rahatlıkla babası yaşında adama satılabilinir. İşte kimi zihin özürlü yaratıkların gözünde kadın budur. Daha ilerisi olamaz, olmamalıdır.

 

Kadın dediğin, yakılır, parçalara ayrılıp poşete doldurulup çöpe atılır. Çünkü onlara göre giyim kuşamı uygun değilse, hak etmişlerdir. Sonra ne olur? Katilleri bir takım elbise giydiyse ya da bir Kuran-ı Kerim, bir tesbih götürdüyse, başlarındaki hareyle salıverilir.

Ama kadın dediğin sokaklara çıkıp hak, özgürlük, eşitlik arayamaz. Tecavüzcüsünü öldürdüğü için müebbet hapis yer ve susar. Yani erkek dediğin her zaman haklıdır, herşeyi yapabilir ama, kadın dediğin, hiçbir şey üzerinde hak iddia edemez. Ne demiş şair “Tak yüzüğü, otur aşağı” Başka söze ne hacet değil mi?

Selin SABCIOĞLU

22/04/2015 



 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kara Sevdalı Tanıyorum

Resim
Bir yol biliyorum, O yolun sonu  sevda nehri O nehrin ucu, aşıklar şehri O şehrin kuytusunda bir kara sevdalı O kara sevdalının içinde Atan bir kalp, sen ve ben diye diye… Bir gece biliyorum, Ucunda, sessizliğin sesi, Ucunda sensizliğin nefesi. Nefesin ucunda, bir kara sevdalı Kara sevdalının içinde, bir ruh, O ruh seni-beni arar, kendi benliğinde. Bir sen biliyorum Senin yanında kimsessizlik, Kimsesizliğin yanında çaresizlik, Çaresizliğin yanında, bir kara sevdalı Ve o kara sevdalının diğer yanında Bir yalnız kara sevdalı daha… SELİN SABCIOĞLU 
Devamı

Bir Yalnızlığım Var

Resim
Dünyadan büyük, güneşten sarı Çocuklar kadar neşeli, Kalp kadar sesli, Yıldız kadar eşsiz yalnızlığım var. Öyle bir yalnızlık ki, Otuz yıldır bırakmadı peşimi. Gölge gibi takip etti beni. Yalnız bırakmayan yalnızlığım var.  Ateşte kalmış çay gibi acı Bitmeyen bir sancı Alır benden umutlarımı Bitmeyi bilmez bir yalnızlığım var.  Selin SABCIOĞLU  
Devamı

Huzur Dediğin

Resim
Bilinmezlik içinden kopup geldim dünyaya. Bir parça huzur bulabilmek. Ama bir de ne göreyim? Benden önce huzur parsel parsel dağıtılmış. Kimi paketleyip satmış para uğruna. Kimi kendine saklamış sandık içerisinde. Sahi nedir huzur dediğin? Güzel kokan bir çiçek midir? Bir yarin kolları mıdır? Yoksa yalnızlığın ıssız bir sahili midir? Ya da nerededir? Rüzgarı kulağa üfleyen bir ağaçta mı? Yoksa kayan bir yıldızda mı? Ya da geldiğim yer de mi? Bilinmezlikte mi? Soru zinciri. Halka halka.. Uçsuz bucaksız.. Karışık mı karışık soru zinciri.  Sonra, "Kim bulmuş ki, ben bulayım" dedim. Sahi var mı bulabilen? "Ben buldum, çok huzurluyum" diyen var mı? İlla ki biri çıkıp, "Para varsa huzur var" diyecek. Bu doğru mu? Doğruysa ne kadar doğru? Ya da kim için doğru. İşte yine sorular. Benden de size bir soru o zaman. Para da huzur varsa, altıyı tutturanlar neden intihar ediyor? Huzurdan mı öldü onlar? Aa pardon bir soru soracaktım. İkincisi de torbadan çıktı. Yok hayır...
Devamı