SİİRİMSİHİKAYE

“yine yalnızlık bana hoş geldin, her zamanki gibi boş gitme, beni al yanına, ziyanım ol ateşlere birde sen itme” (Emrah ALAÇAM) karanlığında dolaşırım, avare avare elim cebimde, bir kırıntı aşk ararım söküğüne dolaşmıştır diye iyice bakarım bulamadığım için elim utanır, çıkamaz. geri gönderme, varsın burada kalayım duvarına bir-iki satır yazarım, kızma yapabileceğim daha iyi bir şey yok, bu hayatta. yalnızlık yine bana hoşgeldin, valizini topladın, boşa gitme, beni de sıkıştır, cebinin bir gözüne, kalabalığın sonsuzluğuna bir de sen itme (Selin SABCIOĞLU) YİNE YALNIZLIK  

Değişen tek şey sayılar, Gelişen tek şey ise, sadece yalnızlıklar Bir gün gelir, öyle bir “ah” çekersin ki, Tüm hayatın film karesinde takılı oynar. Gençken dünyanın etrafında döndüğünü sanırsın, Her şey gözünde toz pembe gözükür, Yaşlılık sana çok uzaktır, Bir göz açar, kaparsın, ki, Gençliğin sadece bir anı olarak kalmış Gözünde gözlük, saçını aklar sarmış Renkli fotoğraflar arasında, geçmiş siyah-beyazdır. En iyi tarafı, sen yaşlanırken, yeni neslin yaş almasıdır. Selin SABCIOĞLU 

Fazla bir şey konuşamadık, gerçi Bir birimizi fazla göremedik, belki Nedenini bilemiyorum, ama Uzun zamandır tanıyor gibiyim, seni. Sen geldiğinde ben gitmiştim, Seni son kez görmek isterdim, Şanssızlık işte, buldu yine beni Olsun, yine de uzun zamandır tanıyor gibiyim, seni. Zamanını bilemedğim bir zamanda Geliriz, yine karşı karşıya, Saati durdurup, daha uzun konuşuruz Sonra tekrar kurarız, tekrar görüşmek için… SELİN SABCIOĞLU 

Şiir yazamıyorum. küstü mü bana mısralar. kalem elime alamıyorum yazmam diyor, bana. ne yapmalıyım, defter söyle bana… bırakmalı mıyım, kendi haline Yoksa yalvarmalı mıyım, Diz çöküp, saatlerce. ne yapmalıyım? defter söyle bana… Kurumuş bir yaprak gibi boynu bükük dal gibi duygu mu sömürmeliyim? yoksa çılgın bir rüzgar gibi, bir tokat çarpıp şiiri kendine mi getirmeliyim? Söyle bana defter, Ben ne yapmalıyım?  Selin Sabcıoğlu 

Alkışla hayatını Çünkü o seni yönledirdi. Bu zamana kadar Alkışla, kalbini, Çünkü onun sayesinde sevdin. Yeni insanlar kazandırdın, hayatına. Alkışla, aklını Çünkü o seni, bilgilendirdi Seni tanıttı, etrafa Arkana dön, kısa bir an Geçmişini alkışla Çünkü o seni bu zamana getirdi Aynadaki seni alkışla, Çünkü o sen, seni yarattığın için alkışla Ve bu alkışları sen olduğun müdettçe Ayakta tut ve bırak sonunda, Başkaları seni alkışlasın… Selin SABCIOĞLU

Lamba altında ruhsuz bir gölge Şimdi, gitsem bu bedenden gölgeler şehrinde olur muyum? Zifiri sessizlik yollar Duvarda içimdeki karanlığı gösteren aynalar Bitmek bilmeyen adımlar Adımların sonu, sonsuz bir duvar Duvarın arkası dipsiz bir uçurum Gözlerimi kapasam son kez, Uçurumdan atlasam, Bende sonsuzluğu bulur muyum? SELİN SABCIOĞLU