Hatıra Olarak Kaldı E-Kitap


Sevmek, kendini dalgalara bırakıp olduğu gibi mi yaşamaktır? Yoksa kötü olmayı bile göze alarak sonuna kadar savaşmak mıdır? Kitabımda bu sorulara yanıt aramaya çalıştım.
Siz de katılın, hep beraber sorulara yanıt bulalım. 

Bir senedir yayında olan Hatıra Olarak Kaldı e-kitabım artık yeni adresinde. Sipariş verdiğinizde belirttiğiniz mail adresinize gelecek. Kitabın PDF dosyasını bilgisayarınıza veya telefonunuza indirip sorunsuz bir şekilde okuyabileceksiniz.
Basımı olmadığı için hiç bir kitapçıda satışı bulunmuyor. Sadece belirttiğim sitede satışı var.
https://evticaret.sitemia.com/hatira-olarak-kaldi-selin-sabcioglu-e-kitap 
İyi okumalar diliyorum.
Selin SABCIOĞLU

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kara Sevdalı Tanıyorum

Resim
Bir yol biliyorum, O yolun sonu  sevda nehri O nehrin ucu, aşıklar şehri O şehrin kuytusunda bir kara sevdalı O kara sevdalının içinde Atan bir kalp, sen ve ben diye diye… Bir gece biliyorum, Ucunda, sessizliğin sesi, Ucunda sensizliğin nefesi. Nefesin ucunda, bir kara sevdalı Kara sevdalının içinde, bir ruh, O ruh seni-beni arar, kendi benliğinde. Bir sen biliyorum Senin yanında kimsessizlik, Kimsesizliğin yanında çaresizlik, Çaresizliğin yanında, bir kara sevdalı Ve o kara sevdalının diğer yanında Bir yalnız kara sevdalı daha… SELİN SABCIOĞLU 
Devamı

Bir Yalnızlığım Var

Resim
Dünyadan büyük, güneşten sarı Çocuklar kadar neşeli, Kalp kadar sesli, Yıldız kadar eşsiz yalnızlığım var. Öyle bir yalnızlık ki, Otuz yıldır bırakmadı peşimi. Gölge gibi takip etti beni. Yalnız bırakmayan yalnızlığım var.  Ateşte kalmış çay gibi acı Bitmeyen bir sancı Alır benden umutlarımı Bitmeyi bilmez bir yalnızlığım var.  Selin SABCIOĞLU  
Devamı

Huzur Dediğin

Resim
Bilinmezlik içinden kopup geldim dünyaya. Bir parça huzur bulabilmek. Ama bir de ne göreyim? Benden önce huzur parsel parsel dağıtılmış. Kimi paketleyip satmış para uğruna. Kimi kendine saklamış sandık içerisinde. Sahi nedir huzur dediğin? Güzel kokan bir çiçek midir? Bir yarin kolları mıdır? Yoksa yalnızlığın ıssız bir sahili midir? Ya da nerededir? Rüzgarı kulağa üfleyen bir ağaçta mı? Yoksa kayan bir yıldızda mı? Ya da geldiğim yer de mi? Bilinmezlikte mi? Soru zinciri. Halka halka.. Uçsuz bucaksız.. Karışık mı karışık soru zinciri.  Sonra, "Kim bulmuş ki, ben bulayım" dedim. Sahi var mı bulabilen? "Ben buldum, çok huzurluyum" diyen var mı? İlla ki biri çıkıp, "Para varsa huzur var" diyecek. Bu doğru mu? Doğruysa ne kadar doğru? Ya da kim için doğru. İşte yine sorular. Benden de size bir soru o zaman. Para da huzur varsa, altıyı tutturanlar neden intihar ediyor? Huzurdan mı öldü onlar? Aa pardon bir soru soracaktım. İkincisi de torbadan çıktı. Yok hayır...
Devamı