Türkiye Cumhuriyeti


Tek yürek olduk, vatan için
Ümidimizi kaybetmedik, savaştık.
Rütbeli, rütbesiz geçit vermedik, düşmanlara
Kahramanca göğüs gerdik, düşmanlara
İstiklalimizi koruruz, her zorlukta
Yalnız kalmayız, Mehmetçiğimiz yanımızda
Ezelden beri hür yaşadık, hür yaşarız,
kimseler duramaz karşımızda.
Cehalet Ortaçağ'da durmuş, bir saat olmalıdır.
Umudumuz, umudumuzu kaybetmemektir.
Muhtaç olmamalıyız, dış kapının mandallarına
Hakkımız, her zaman hakkımızı arayabilmektir.
Umduğumuzu bulamazsak, bulduğumuzla yetinmemeliyiz.
Rüzgar gibi olmalıyız, dumanında boğmadan, boğulmadan
İstediğimiz bir şeyde, isteklerimiz olmalıdır, zarar vermeden, verdirmeden
Yetinmemeliyiz, önümüze düşenlerle, ama can yakmadan, yaktırmadan
Elimize geçmemesini beklememeliyiz, imkanları kendimiz yaratmalıyız.
Tüm varımız vatanımızdır, ve hep öyle kalacaktır.
İnancımız, dilimiz, kültürümüz farklı olsa da,
KUVVETİMİZ BİR OLMAK ZORUNDA DEĞİLDİR,
KESİNLİKLE ÖYLE OLAMALIDIR.
Selin SABCIOĞLU 

Yer: Dalaman, Muğla, Türkiye

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kara Sevdalı Tanıyorum

Resim
Bir yol biliyorum, O yolun sonu  sevda nehri O nehrin ucu, aşıklar şehri O şehrin kuytusunda bir kara sevdalı O kara sevdalının içinde Atan bir kalp, sen ve ben diye diye… Bir gece biliyorum, Ucunda, sessizliğin sesi, Ucunda sensizliğin nefesi. Nefesin ucunda, bir kara sevdalı Kara sevdalının içinde, bir ruh, O ruh seni-beni arar, kendi benliğinde. Bir sen biliyorum Senin yanında kimsessizlik, Kimsesizliğin yanında çaresizlik, Çaresizliğin yanında, bir kara sevdalı Ve o kara sevdalının diğer yanında Bir yalnız kara sevdalı daha… SELİN SABCIOĞLU 
Devamı

Bir Yalnızlığım Var

Resim
Dünyadan büyük, güneşten sarı Çocuklar kadar neşeli, Kalp kadar sesli, Yıldız kadar eşsiz yalnızlığım var. Öyle bir yalnızlık ki, Otuz yıldır bırakmadı peşimi. Gölge gibi takip etti beni. Yalnız bırakmayan yalnızlığım var.  Ateşte kalmış çay gibi acı Bitmeyen bir sancı Alır benden umutlarımı Bitmeyi bilmez bir yalnızlığım var.  Selin SABCIOĞLU  
Devamı

Huzur Dediğin

Resim
Bilinmezlik içinden kopup geldim dünyaya. Bir parça huzur bulabilmek. Ama bir de ne göreyim? Benden önce huzur parsel parsel dağıtılmış. Kimi paketleyip satmış para uğruna. Kimi kendine saklamış sandık içerisinde. Sahi nedir huzur dediğin? Güzel kokan bir çiçek midir? Bir yarin kolları mıdır? Yoksa yalnızlığın ıssız bir sahili midir? Ya da nerededir? Rüzgarı kulağa üfleyen bir ağaçta mı? Yoksa kayan bir yıldızda mı? Ya da geldiğim yer de mi? Bilinmezlikte mi? Soru zinciri. Halka halka.. Uçsuz bucaksız.. Karışık mı karışık soru zinciri.  Sonra, "Kim bulmuş ki, ben bulayım" dedim. Sahi var mı bulabilen? "Ben buldum, çok huzurluyum" diyen var mı? İlla ki biri çıkıp, "Para varsa huzur var" diyecek. Bu doğru mu? Doğruysa ne kadar doğru? Ya da kim için doğru. İşte yine sorular. Benden de size bir soru o zaman. Para da huzur varsa, altıyı tutturanlar neden intihar ediyor? Huzurdan mı öldü onlar? Aa pardon bir soru soracaktım. İkincisi de torbadan çıktı. Yok hayır...
Devamı