SİİRİMSİHİKAYE

Orada bir köy var uzakta… Terk edilmiş gibi görünse de, ama hala nefes alan, içi kıpır kıpır kabına sığmayan… Korkunç olaylar karşında, yaşamaktan ve konuşmaktan korktuğu aynı zamanda… Bir yandan da dış gözden bakanların imrendiği… Niye mi? Çok büyük bir dayanışma içinde yaşıyor, yaşatılıyor… Can sıkıcı durumlar üst üste geldiğinde kaçmak istediği, fakat ” büyüklerimizin bize bıraktığı emanettir.” deyip, bırakamadıkları bir yerdir, orası… Bir ismi var elbet, bu köyün. Her gün televizyon kanallarında tekrarlanıyor. Ama görüntüsü geçtiği anda, akıllardan siliniyor. Akıllarda kaldığı gün, kaderi değişecek. Değişecek, ama nasıl? Ya temelli yerle bir olacak, ya da tüm insanlı gururla bahsedecek. Gerçi son zamanlarda, T.V. programlarına çıkıp, tanıyanların sesinden bildikleri, ama tanımayanlara göre sadece sesten ibaret olan, seyirci gibi maalesef. Tanıyanlar anlattıklarını çok iyi biliyor, hak veriyor, ama tanımayanlar, arada sırada duyurulmaya çalışılan yardımları, bir ka...

Merhaba arkadaşlar, Bir senedir yayında olan Hatıra Olarak Kaldı e-kitabım artık yeni adresinde. Sipariş verdiğinizde belirttiğiniz mail adresinize gelecek. Kitabın PDF dosyasını bilgisayarınıza veya telefonunuza indirip sorunsuz bir şekilde okuyabileceksiniz. Basımı olmadığı için hiç bir kitapçıda satışı bulunmuyor. Sadece belirttiğim sitede satışı var. https://evticaret.sitemia.com/hatira-olarak-kaldi-selin-sabcioglu-e-kitap  

NE zaman efkarlansa, ruhum Başından dumanlar çıkıyor. Kalbindeki ümitler buharlaşıyor. Sönmüş lavlar gibi Kafası güzel, yalnızlığın Bir kçşede sızıp, kalıyor. Ne zaman efkarlansa, yüreğim, Gözündeki resimler bir birine karışıyor Atıyor kendini sokaklara Yürüyor, dertlerin omzuna çarpa, çarpa… Güneş gökyüzünü yakmaya başlayınca Ayılıyor, tüm duygular. Ah bir olsa gece Dünyaya arkalarını dönseler Acılı bir kadeh ellerinde Kaybolsalar, karanlığın içinde Öyle bir düşündüler ki, Efkarlandılar, bile kendi şişelerinde… SELİN SABCIOĞLU 

Canım avaz avaz bağırmak istercesine yanıyor, Bir günlük ömrü olan gelincik bile, bana acıyor. Aval aval bakıyorum etrafa Şuursuz konuşuyorum, ortalıkta. Deli gömleği giymiş, Ya da kökleri saplanmış Bir ağaç gibi, Haraketsiz öylece dikiliyorum. Neyi bekliyorum? Bir baltayla yere yıkılmayı mı? Bilmiyorum, ben ne yapıyorum? Sadece nefes aldığım bir ortamda. Anlamıyorum, ben ne yapıyorum? Sadece gözlerimi açıp, kapadığım bir dünyada? Ne zaman su çarparlar yüzüme? Vakit öldürüyorum, elimde bir akrep, bir yelkovanla. Ama ne olursa, olsun Yine de dönüyor, dünya. Bir sürü işi var, Bir sürü insanla… Selin SABCIOĞLU 

Yalnızlığın sesini açtım, sonuna kadar Hayatımdaki sessizliği bastırsın, diye. Yıldızların ışığını yaktım, tek düğmeyle, Kalbimdeki karanlığı arkada bıraksın diye. Şiir yazdım, durdum, dün gece Kalemim yorgun düşüp, benden bıksın diye Eski şarkıları dinledim, defterimle, Sadece onlar eşlik edebildi, beynimdeki sese. Gecenin sonunda hepsi evine çekildi Kalemim geceden de bitkindi. Bense sızıp kaldım, yatağın bir köşesinde Aslın güzel bir rüya gördüm, dün gece. Selin Sabcıoğlu 

Değişen tek şey sayılar, Gelişen tek şey ise, sadece yalnızlıklar Bir gün gelir, öyle bir “ah” çekersin ki, Tüm hayatın film karesinde takılı oynar. Gençken dünyanın etrafında döndüğünü sanırsın, Her şey gözünde toz pembe gözükür, Yaşlılık sana çok uzaktır, Bir göz açar, kaparsın, ki, Gençliğin sadece bir anı olarak kalmış Gözünde gözlük, saçını aklar sarmış Renkli fotoğraflar arasında, geçmiş siyah-beyazdır. En iyi tarafı, sen yaşlanırken, yeni neslin yaş almasıdır. Selin SABCIOĞLU 

Yalnızlığa  ney üfler gibiyim Durgun ve huzurluyum, benliğimde Bin umutla yaşayıp, bir ümide ersem bile Yine de yaşayıp gidiyorum, bu hayat gailesinde Ne zaman kalsam kendimle Ne zaman yansa içim dertlerle Başımı koyuyorum, yastığa Dalıp gidiyorum, sensiz rüyalara Sen benim, hayatla barışımdın, Sen benim, aşka verdiğim özgürlüğümdün. Ayrılığın kıvılcımıyla Kayıtlar alev aldı, yandı bir anda. Selin SABCIOĞLU  25/03/2012 

Tek yürek olduk, vatan için Ümidimizi kaybetmedik, savaştık. Rütbeli, rütbesiz geçit vermedik, düşmanlara Kahramanca göğüs gerdik, düşmanlara İstiklalimizi koruruz, her zorlukta Yalnız kalmayız, Mehmetçiğimiz yanımızda Ezelden beri hür yaşadık, hür yaşarız, kimseler duramaz karşımızda. Cehalet Ortaçağ'da durmuş, bir saat olmalıdır. Umudumuz, umudumuzu kaybetmemektir. Muhtaç olmamalıyız, dış kapının mandallarına Hakkımız, her zaman hakkımızı arayabilmektir. Umduğumuzu bulamazsak, bulduğumuzla yetinmemeliyiz. Rüzgar gibi olmalıyız, dumanında boğmadan, boğulmadan İstediğimiz bir şeyde, isteklerimiz olmalıdır, zarar vermeden, verdirmeden Yetinmemeliyiz, önümüze düşenlerle, ama can yakmadan, yaktırmadan Elimize geçmemesini beklememeliyiz, imkanları kendimiz yaratmalıyız. Tüm varımız vatanımızdır, ve hep öyle kalacaktır. İnancımız, dilimiz, kültürümüz farklı olsa da, KUVVETİMİZ BİR OLMAK ZORUNDA DEĞİLDİR, KESİNLİKLE ÖYLE OLAMALIDIR. Selin SABCIOĞLU 

S evmek, kendini dalgalara bırakıp olduğu gibi mi yaşamaktır? Yoksa kötü olmayı bile göze alarak sonuna kadar savaşmak mıdır? Kitabımda bu sorulara yanıt aramaya çalıştım. Siz de katılın, hep beraber sorulara yanıt bulalım.  Bir senedir yayında olan Hatıra Olarak Kaldı e-kitabım artık yeni adresinde. Sipariş verdiğinizde belirttiğiniz mail adresinize gelecek. Kitabın PDF dosyasını bilgisayarınıza veya telefonunuza indirip sorunsuz bir şekilde okuyabileceksiniz. Basımı olmadığı için hiç bir kitapçıda satışı bulunmuyor. Sadece belirttiğim sitede satışı var. https://evticaret.sitemia.com/hatira-olarak-kaldi-selin-sabcioglu-e-kitap   İyi okumalar diliyorum. Selin SABCIOĞLU

M ehmetçiklerle elele U mudumuz yarınlar için S avaştık alın teriyle T anrı hep yanımızdaydı A llah Allah sesleriyle F elaketlerden atladık A llahımıza bin şükür vardık bugünlere K arşımızdaki düşmanları E llerimizde taşlarla tüfeklerle M ücadeleyi kazandık A tam, arkadaşları ve Mehmetçik sayesinde L aik bir devlet kurduk A tamızın sayesinde T arihe yazdık altın harflerle A rmağandır bize T ürkiye’nin her bir yeri Ü stüne bastırmayız R ahat uyu sen yerinde K ararlıyız bırakmayız kimselere Selin SABCIOĞLU 

Oturup, anlat desen, Anlatacak o kadar çok şey var ki Ama bugünü anlat desen, Sadece “sen doğdun.” derdim. Bu her şeyi anlatırdı, inan ki. Bugün sana özel, bana hüsranlı bir gün Senin yüzünde tebessüm Benim içimde, kırık kalbin parçaları var. Sen hediye paketlerini açarken, Ben mendil paketi açıp, tüketiyorum. Seninle ben bu öykünün kaybeden iki kahramanıyız, Artık bu hayatta iki garip yabancıyız. Şimdi kalan ömrümü değerlendirmek için, Mutluluk trenini kaçırmama zamanı Son seferine koşarak, inan ki, Hayatından tamamen çıkıyorum. SELİN SABCIOĞLU

Fazla bir şey konuşamadık, gerçi Bir birimizi fazla göremedik, belki Nedenini bilemiyorum, ama Uzun zamandır tanıyor gibiyim, seni. Sen geldiğinde ben gitmiştim, Seni son kez görmek isterdim, Şanssızlık işte, buldu yine beni Olsun, yine de uzun zamandır tanıyor gibiyim, seni. Zamanını bilemedğim bir zamanda Geliriz, yine karşı karşıya, Saati durdurup, daha uzun konuşuruz Sonra tekrar kurarız, tekrar görüşmek için… SELİN SABCIOĞLU 

Şiir yazamıyorum. küstü mü bana mısralar. kalem elime alamıyorum yazmam diyor, bana. ne yapmalıyım, defter söyle bana… bırakmalı mıyım, kendi haline Yoksa yalvarmalı mıyım, Diz çöküp, saatlerce. ne yapmalıyım? defter söyle bana… Kurumuş bir yaprak gibi boynu bükük dal gibi duygu mu sömürmeliyim? yoksa çılgın bir rüzgar gibi, bir tokat çarpıp şiiri kendine mi getirmeliyim? Söyle bana defter, Ben ne yapmalıyım?  Selin Sabcıoğlu