Yıldızlarını Satan Gece


Yıldızlarını sattı, gece
Önce aşıklara,
Sonra yalnızlara ve kalbi kırıklara
Nasıl olsa sonsuz dedikleri gök fenerleri
Tek tek kayıp, gidiyordu, ellerinden,
Lacivert bir sis kapladı, yüreğini
Çaresizlik dokundu, omzuna
Yalnızlık sarmıştı, dört bir yanını
Ay bile küsmüş,
Bulutların ardına saklanmıştı.
Rüzgar ıslığını çalmıyor,
Deniz içine kapanmış, durgunlaşmıştı.
Çareyi çekip gitmekte buldu
Geri döndüğünde
Yıldızlarını sattığı insanlar,
Ellerinin arasından bıraktılar
Gökyüzünü dipsiz karanlığına
Artık gece, gündüz gibi parlıyordu,
Sevenlerin manzarasında.

SELİN SABCIOĞLU 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kara Sevdalı Tanıyorum

Bir Yalnızlığım Var

Huzur Dediğin