SİİRİMSİHİKAYE

Geri dönüşü olsa ya bazı şeylerin, Yaşasak ya güzel günleri tekrar. Farkına varsak ya, hataların, Belki düzeltmek için, Bir fırsat olsa ya, Yoksa hep aynı şeylerle sıkar mıyız, hayatı? Bıkar mı, bizden? Bir bildiği vardır, yaratanın Bize bu gücü vermeyişinin bir nedeni vardır, elbet. 

Deniz durgun, Hasret acısı çekiyor, sanki yüreği. Martılar limanlara demir atmış, Teknelerin direklerinde heykel misali. Seyre dalıyorlar, denizi Gökyüzü onlar için döküyor, gözyaşlarını Bak yakamoza o da yeni gelin gibi, mazlum. Ağlıyor, bir kenarda gizli gizli… Akıtıyor, incilerini Kalbini boğmak istercesine… Sonbahar böyle bir işte, Diğer mevsimlerden onu ayıran bu belkide…

neşeli olduğum anda içimdeki kelebekler vadisi çoşkun deniz misali dalgalanır, rüzgara karşı. yıldızların gecesi göz kırparken yakamoza uzanır sahilde iki sevgili asıl neşe odur ki, benim bile kıskandırır.

“yine yalnızlık bana hoş geldin, her zamanki gibi boş gitme, beni al yanına, ziyanım ol ateşlere birde sen itme” (Emrah ALAÇAM) karanlığında dolaşırım, avare avare elim cebimde, bir kırıntı aşk ararım söküğüne dolaşmıştır diye iyice bakarım bulamadığım için elim utanır, çıkamaz. geri gönderme, varsın burada kalayım duvarına bir-iki satır yazarım, kızma yapabileceğim daha iyi bir şey yok, bu hayatta. yalnızlık yine bana hoşgeldin, valizini topladın, boşa gitme, beni de sıkıştır, cebinin bir gözüne, kalabalığın sonsuzluğuna bir de sen itme (Selin SABCIOĞLU) YİNE YALNIZLIK  

Orada bir köy var uzakta… Terk edilmiş gibi görünse de, ama hala nefes alan, içi kıpır kıpır kabına sığmayan… Korkunç olaylar karşında, yaşamaktan ve konuşmaktan korktuğu aynı zamanda… Bir yandan da dış gözden bakanların imrendiği… Niye mi? Çok büyük bir dayanışma içinde yaşıyor, yaşatılıyor… Can sıkıcı durumlar üst üste geldiğinde kaçmak istediği, fakat ” büyüklerimizin bize bıraktığı emanettir.” deyip, bırakamadıkları bir yerdir, orası… Bir ismi var elbet, bu köyün. Her gün televizyon kanallarında tekrarlanıyor. Ama görüntüsü geçtiği anda, akıllardan siliniyor. Akıllarda kaldığı gün, kaderi değişecek. Değişecek, ama nasıl? Ya temelli yerle bir olacak, ya da tüm insanlı gururla bahsedecek. Gerçi son zamanlarda, T.V. programlarına çıkıp, tanıyanların sesinden bildikleri, ama tanımayanlara göre sadece sesten ibaret olan, seyirci gibi maalesef. Tanıyanlar anlattıklarını çok iyi biliyor, hak veriyor, ama tanımayanlar, arada sırada duyurulmaya çalışılan yardımları, bir ka...

Merhaba arkadaşlar, Bir senedir yayında olan Hatıra Olarak Kaldı e-kitabım artık yeni adresinde. Sipariş verdiğinizde belirttiğiniz mail adresinize gelecek. Kitabın PDF dosyasını bilgisayarınıza veya telefonunuza indirip sorunsuz bir şekilde okuyabileceksiniz. Basımı olmadığı için hiç bir kitapçıda satışı bulunmuyor. Sadece belirttiğim sitede satışı var. https://evticaret.sitemia.com/hatira-olarak-kaldi-selin-sabcioglu-e-kitap  

NE zaman efkarlansa, ruhum Başından dumanlar çıkıyor. Kalbindeki ümitler buharlaşıyor. Sönmüş lavlar gibi Kafası güzel, yalnızlığın Bir kçşede sızıp, kalıyor. Ne zaman efkarlansa, yüreğim, Gözündeki resimler bir birine karışıyor Atıyor kendini sokaklara Yürüyor, dertlerin omzuna çarpa, çarpa… Güneş gökyüzünü yakmaya başlayınca Ayılıyor, tüm duygular. Ah bir olsa gece Dünyaya arkalarını dönseler Acılı bir kadeh ellerinde Kaybolsalar, karanlığın içinde Öyle bir düşündüler ki, Efkarlandılar, bile kendi şişelerinde… SELİN SABCIOĞLU