ŞEY
Kimse söyleyemez belkide “şey” kelimesinin anlamını. Anlamsız olduğunu sanırlar, çünkü. Halbuki hemen hemen bir çok kelimeden daha çok anlamı vardır. Ne zaman başımız sıkışsa imdadımıza koşuyor. “Şey var ya hani şey ya şey” cümlesini hepimiz hayatımızın bir yerlerinde zaman zaman kullanıyoruzdur. Düşünmemizi sağlar çünkü. “Şey” kelimesinin yerine hangi kelimeyi kullansamda durumu kurtarsam diye düşünürüz onun sayesinde. Piyon kelimedir, çünkü. “Şu şeyi versene.” Adı aklımıza gelmeyen ne varsa onun adı “şey” olur. Yani aynı zamanda nesnedir. “Kendini en yakın hangi kelimeye yakın hissediyorsun?” diye sorlardı, “şey” kelimesi derdim. Her cümleye istenmiyor olsa bile giriyor, ama çıkması içinde hemen başka bir kelime arayışına giriliyor. Ne çektin be “şey.” Ben de bu kelime gibiyim aslında girdiğim ortamlarda hep istenmeyen ben oldum. “Şey” kelimesi komik hallere düşürür, bazen insanı. Çünkü öyle bir andır ki o an, onun yerine bir kelime bulamazsın, bir türlü. Eğilirsin, bükülürsün, ...