SİİRİMSİHİKAYE

Geri dönüşü olsa ya bazı şeylerin, Yaşasak ya güzel günleri tekrar. Farkına varsak ya, hataların, Belki düzeltmek için, Bir fırsat olsa ya, Yoksa hep aynı şeylerle sıkar mıyız, hayatı? Bıkar mı, bizden? Bir bildiği vardır, yaratanın Bize bu gücü vermeyişinin bir nedeni vardır, elbet. 

Deniz durgun, Hasret acısı çekiyor, sanki yüreği. Martılar limanlara demir atmış, Teknelerin direklerinde heykel misali. Seyre dalıyorlar, denizi Gökyüzü onlar için döküyor, gözyaşlarını Bak yakamoza o da yeni gelin gibi, mazlum. Ağlıyor, bir kenarda gizli gizli… Akıtıyor, incilerini Kalbini boğmak istercesine… Sonbahar böyle bir işte, Diğer mevsimlerden onu ayıran bu belkide…

neşeli olduğum anda içimdeki kelebekler vadisi çoşkun deniz misali dalgalanır, rüzgara karşı. yıldızların gecesi göz kırparken yakamoza uzanır sahilde iki sevgili asıl neşe odur ki, benim bile kıskandırır.

“yine yalnızlık bana hoş geldin, her zamanki gibi boş gitme, beni al yanına, ziyanım ol ateşlere birde sen itme” (Emrah ALAÇAM) karanlığında dolaşırım, avare avare elim cebimde, bir kırıntı aşk ararım söküğüne dolaşmıştır diye iyice bakarım bulamadığım için elim utanır, çıkamaz. geri gönderme, varsın burada kalayım duvarına bir-iki satır yazarım, kızma yapabileceğim daha iyi bir şey yok, bu hayatta. yalnızlık yine bana hoşgeldin, valizini topladın, boşa gitme, beni de sıkıştır, cebinin bir gözüne, kalabalığın sonsuzluğuna bir de sen itme (Selin SABCIOĞLU) YİNE YALNIZLIK